“Rozmemuary” Wojciecha Kuczoka – zapiski z życia pisarza

Rozmemuary” Wojciecha Kuczoka to zbiór zapisków pisarza z lat 2014-2018. Jest w nich wszystko – intymne, prywatne życie, odniesienia do polityki i bieżącej sytuacji w Polsce, a także bardziej literackie refleksje z obejrzanych filmów oraz przeczytanych książek. Fani autora powinni być naprawdę zadowolenie, bo czytając tę książkę można zgłębiać zarówno życie Wojciecha Kuczoka, jak i jego poglądy. Autor nagrodzonego Nike „Gnoju” prezentuje tym razem zupełnie inną twarz, która do tej pory nie była znana szerszej publiczności.

Prywatny dziennik czy krytyczne spojrzenie na sytuację w kraju?

Książki “Rozmemuary” nie można jednoznacznie określić, nie jest to pamiętnik ani trybuna do szerzenia swoich poglądów. Zapiski, które prowadzi autor, przypominają głowę inteligentnego człowieka. Wydarzenia z życia kierują umysł na najróżniejsze tory. Ciekawa lektura pobudza do głębszych refleksji, a polityka wywołuje emocje. Wielość wątków i dygresji, przeplatanie się tematów, tworzy interesującą mozaikę, nie pozwalając czytelnikowi się nudzić.

Kadry z życia rodzinnego pisarza – zachwyt codziennością

Na pewno Wojciech Kuczok nie jest jedynie odklejonym od rzeczywistości myślicielem, wczytując się uważnie w to, jak ciepło pisze o rodzinie, szczególnie o ojcostwie, wskazuje na to, że inspiruje go zwykłe życie. Proza dnia codziennego może wydawać się nie dość atrakcyjnym tematem do opisania, jednakże tu widzimy coś wręcz przeciwnego. Zatrzymane kadry z życia rodzinnego, które prezentuje pisarz, pokazują, że to najpiękniejsze momenty, kiedy warto się zatrzymać i po prostu je podziwiać.

Życie towarzyskie

Zapiski Kuczoka nie pozbawione są również opisów spotkań ze znajomymi. Opisy eskapad alkoholowych z przyjaciółmi, podróże, festiwale, a nawet mecze, to również składa się na życie pisarza. Czytając “Rozmemuary” można natknąć się na wiele znanych nazwisk, choćby na przykład Janusza Rudnickiego, przyjaciela autora.

Oprócz znajomych Kuczok opisuje również (mniej prywatnie) sławnych ludzi. W tej książce znaleźć można też sporo ploteczek z kręgu warszawskiej śmietanki i afery, o których swego czasu było głośno w mediach. Przewija się potyczka słowna między Kingą Dunin i Ignacym Karpowiczem, czyli mały skandal, który wybuchł w dniu przyznania Nagrody Nike w 2014 roku. Wyśmiane też zostają polityczne wpadki rządu i absurdy polityki.

W tym wszystkim jest jednak cały czas obecna postać autora, to jego poglądy na sprawy poznajemy, jego punkt widzenia. Niezależnie od tego, czy znamy twórczość Wojciecha Kuczoka i chcemy bliżej poznać jego konkretnie, czy po prostu lubimy ciekawe, myślące osoby, znajdziemy w tej książce coś dla siebie.

“Demony Leningradu” – fakty historyczne i powieść fantastyczna

Demony Leningradu” opisują problemy Rosji w 1942 roku. Hitlerowcy przekroczyli granicę Rosji i leje się krew. Kolejna tragedia dotyka mieszkańców kraju, w którym już i tak dzieje się bardzo źle. W Leningradzie Niemcy stosują taktykę typową również dla Stalina – głód. Zmienne nastroje Stalina i jego polityka bezwzględnej likwidacji zagrażają wszystkim. Przerażają również głównego bohatera. Adam Przechrzta zestawia tło historyczne z elementami fantastyki. Jest to jednocześnie alegoryczne przedstawienie tragicznych skutków każdego totalitaryzmu.

Dopracowane tło historyczne i postać Aleksandra Razumowskiego

Aleksander Razumowski to major w strukturach GRU, czyli wywiadu wojskowego. Razumowski to postać dobrze dopracowana, budząca skrajne uczucia. Major działa dla wywiadu Stalina, a więc jednego z głównych ugrupowań Rosji totalitarnej. Wiemy jednak, że główny bohater ma w sobie ludzkie uczucia. Stalin zdecydowanie nie jest jego przyjacielem, ponieważ poprzednicy Razumowskiego zostali zlikwidowani. Akcja rozpoczyna się w Leningradzie, oblężonym przez Niemców. Panuje głód i mróz – niszczycielska strategia Hitlerowców. Główny bohater także musi walczyć o przeżycie. Zagrażają mu liczni rywale wśród struktur partyjnych, wojsko niemieckie oraz członkowie tajemniczej grupy morderców, którą ma za zadanie rozpracować.

Tło historyczne zawsze stanowi ryzyko. Również w tym wypadku, polityczne nawiązania budzą niepokój. W powieści Przechrzty nie widać poparcia dla żadnej z opcji totalitaryzmu. Tajne ugrupowanie, z którym mierzy się bohater stanowi doskonałą ilustrację przerażających konsekwencji każdej skrajności.

Wątek fantastyczny w powieści “Demony Leningradu”

Major musi rozpracować grupę podejrzaną o kanibalizm. Na początku wydaje się, że to tylko przykrywka dla złodziei mięsa. Z czasem dostrzegalne stają się cechy grupy, świadczące o pobudkach ideologicznych. Nie jest to jednak ideologia moralna, lecz wyrachowana i okrutna. Członkowie sekty należą do struktur władzy i mordują głównych członków partii. Budzi to oczywiście gniew Stalina, a dodatkową irytację dyktatora wywołuje aspekt religijny. W jaki sposób działa to tajne ugrupowanie i jaki jest cel tych działań? Głód, kanibalizm, bezlitosne zasady gry i mroczna sekta. Grupa niosąca śmierć w Rosji Adama Przechrzty, to połączenie najokropniejszych cech ideologii nazistowskiej i sowieckiej.

“Demony Leningradu” to pierwszy tom “Cyklu wojennego”. Akcja toczy się wartko i fabuła angażuje czytelnika. To dobrze dopracowany utwór literacki. Kim jest autor powieści? Adam Przechrzta to humanista z tytułem doktora, obronionym na Uniwersytecie Zielonogórskim. Karierę pisarza rozpoczął w roku 2006, pisząc dla magazynu „Nowa Fantastyka”. Jego opowiadanie “Pierwszy krok” wkrótce zostało wydane. Od tego momentu pisarz tworzy we współpracy z wydawnictwem Fabryka Słów. Specjalizuje się w powieściach fantastycznych o tematyce wojennej. Przykłady jego twórczości to:

– cykl “Materia prima”,

– cykl “Demony”,

– seria “Zwrotnice czasu”.